مصطفی مستور

نشر چشمه، 1390

این کتاب روی جلد خود مهر برگزیده جایزه ادبی اصفهان به عنوان بهترین رمان سال 1383 را دارد. اما رمان یا مجموعه داستان شرحه شرحه شده.

آدمهای این کتاب تنها ارتباطشان به هم یک مجتمع مسکونی است و اینکه تنه اصلی این رمان می تواند با این خط ضعیف تشکیل شود را نمی دانم. از موقعیتهای جذابی که در بعضی از بخشها وجود دارد نمی توان چشمپوشی کرد اما خیلی از این موقعیتها فدای گزیده گویی و خلاصه نویسی نویسنده شده است. موقعیت عاشق و معشوق افلاطونی در کتاب، می آمد که ماجرایی استثنایی و جذاب مطرح کند که آن هم فدای شعار زدگی بخشهای دانیال و بیماری آن کودک شده بود.

دیدن یک فرم شاید جدید، کتاب را خواندنی می کرد، اما لقب رمان به این کتاب دادن برای من قابل درک نبود.