فردا روزی پاهایم در سرزمینم ریشه خواهند دواند

فردا روزی شکوفه خواهم کرد

و عطر بهار نارنجم

                          همه جا را پر خواهد کرد.

 

باز هم یک پست اجتماعی

 

در همین شهر خون و قیام خودمان چندی پیش یک ناشنوای موتور سوار تصادف می کند. طرف مقابل هم که موتور سوار بوده در این تصادف می میرد. ناشنوا در این صحنه تصادف بی گناه شناخته می شود اما محکوم به پرداخت دیه می شود. چرا؟ چون گواهینامه نداشته. خُب میرفت گواهینامه می گرفت. اما یک حقیقت تلخ وجود دارد. در شهر مقدس ما به ناشنوایان فقط گواهینامه ماشین داده می شود و بس. حالا با این اوضاع اقتصادی به نظر شما چند ناشنوا توانایی خرید ماشین دارند.

به در خواست عزیزتر از جانی این مطلب را مبسوط برای مجله کانون ناشنوایان نوشتم. آنها درخواست اخذ گواهینامه موتور سیکلت دارند؛ در جامعه ای که نهایت توجه به ناشنوایانش شده دو تا رابط ناشنوا و زیر نویس کردن چند فیلم در شبکه تهران. حتی شبکه استانی ما هم رابط ندارد و این در عین آنی است که ادعای کمک به معلولین را داریم.

 

در جامعه فوق مدرن ما، بارِ زحمت اقشار معلول تماما بر دوش خانواده هاست و سازمان بهزیستی جز یک مرکز کاریابی برای عده ای دوست و آشنای بیکار مقامات با حقوقهای کلان چیزی نیست.

از بهزیستی آبی برای هیچ معلولی گرم نمی شود.

این حرفها ته حلقم مانده بود داشتم خفه میشدم. حالا که اینها را گفتم شاید باز هم بتوانم یک پست درست و درمون بذارم.

به امید خدا.

پ.ن: اگر تا به حال با هاون نخود نکوبیده اید و در آش نریخته اید تمام عمرتان بر فناست. عجیب لذت دارد این کار.

 

 

نویسنده به مثابه بادکنک

 

در نافه شماره سه دوره جدید (آبان ماه 1389) در صفحه 24 مقاله ای است از انیس شیوانی که عضو انجمن ملی منتقدان کتاب آمریکاست. عنوان این مقاله نویسنده به مثابه بادکنک است. وقتی مقاله را می خوانید می بینیم که شیوانی با صراحت از نویسنده هایی نام برده که با ضرب و زور جایزه و تبلیغ معروف شده اند و حتی کتابهایشان ترجمه شده است  و در عین حال از کتابهایی می گوید که لیاقت تحسین را دارند، اما اسمی ازشان در میان نیست.

متن کامل مقاله را لطف کنید، نافه بخرید و بخوانید.

اما حرف من:

من نه منتقدم، نه جرات دارم درمورد نویسنده ها و کتابها اظهار نظر کنم، اما یک پیشنهاد دارم. بیایید بدون اینکه اسم خودمان را بنویسیم، بگوییم به نظر ما کدام نویسنده در ایران الکی بزرگ شده و کدام نویسنده در عین توانایی نادیده گرفته شده است.

دوستان کامنت بگذارید. دوست داشتید دلیل هم بیاورید، دوست نداشتید نیاورید.

 

 خوانشی از مجموعه داستان با شیرینی وارد می شویم  اثر فریبا حاج دایی را از اینجا بخوانید.